Zijn Amsterdammers arrogant?

Amsterdammers? Het lollige is er wel vanaf

Dick van der Meer Communicatie

Een paar decennia geleden hadden Amsterdammers bravoure en humor. Beetje erg zelfverzekerd misschien. Maar door de bank genomen ook tolerant en liberaal. Van dat imago is niet veel meer over. In Amsterdam zijn mensen nu vaak arrogant, kleinerend en egocentrisch, zo is te lezen op sociale media. Hoe komt dat? En waarom doen zoveel traditionele media er lustig aan mee om dat negatieve beeld te bevestigen?

De gulle lach

Nou werd 45 jaar geleden al aan ‘meneer Sonneberg’ de sombere vraag gesteld waar de gulle lach van de Amsterdammers toch was gebleven. Maar dat was om te lachen. In die tijd liep half Nederland weg met Johnny Jordaan en Tante Leen. Het Vondelpark ontvouwde zich vanaf eind jaren zestig tot een wereldberoemde vrijplaats voor gebruikers van soft drugs. Homoseksuelen konden er ‘normaal over straat’.

Nederland heeft eeuwenlang bekend gestaan als een tolerante natie. Daar zijn zeker kanttekeningen bij te plaatsen, zoals recent de Nederlander van Amerikaanse afkomst Gary Schwartz in de Volkskrant aantoont, maar het imago heeft wel degelijk bestaan. En Amsterdam is daar steeds het levende bewijs van. Bij het aanprijzen van tolerant Nederland is het nooit over Groningen, de Veluwe of Zeeland gegaan, maar altijd over Amsterdam.

Sylvia Witteman kreeg als 'neerdalende Amsterdammer' veel kritiek op deze tweet.

‘Amsterdammers zijn arrogant’

Als het nu over iets typisch Amsterdams gaat, betreft het vooral een misplaatst egocentrisme en arrogantie. Ajax voetbalt doorgaans uitstekend, maar veel Nederlanders spugen op de verwaande uitstraling. Er is in juli een metrolijn geopend. Prima om dat te melden, maar op sociale media gaat het vooral over de overdreven aandacht voor iets dat niet heel bijzonder is, en dat wekt wrevel.

Er is elk jaar een aardige optocht van niet-heteroseksuelen, waarvan de media niet genoeg lijken te krijgen. Het jaarlijkse Bloemencorso Bollenstreek trekt aanzienlijk meer bezoekers, maar krijgt nog geen fractie van die aandacht. Het steevast door de media gehanteerde argument voor de aanbidding van de Gay Pride dat er zoveel publieke interesse voor is, wordt dus wel erg selectief gebruikt.

Wie vanuit Amsterdam naar elders verhuist, ondervindt smalend onbegrip. Een van de redenen daarvoor zou zijn, aldus hoogleraar sociale psychologie Paul de Lange in datzelfde stuk, dat mensen die in het dure Amsterdam wonen voortdurend voor zichzelf moeten bewijzen dat ze de goede keus hebben gemaakt. Dat zal zeker een rol spelen. Maar waarom moet zelfbevestiging zich vertalen in dedain over de keuzes van anderen? Dat is toch vooral een zwaktebod.

Verhuisde provincialen

Daar zou wel eens de crux kunnen liggen van het verruilen van tolerantie voor arrogantie van ‘de Amsterdammers’. Die enorme zelfingenomenheid vinden we vooral terug bij de nouveau riche. Het zijn de geïmporteerde bewoners die de Grachtengordel en de nieuwe hippe stadswijken bevolken bij wie je de zelfvoldaanheid terugvindt. Dat geringschattende ten opzichte van ‘de provincie’ komt van verhuisde provincialen met geld. Het zijn snobs die de reputatie van Amsterdam, en daarmee van Nederland, hebben aangetast.

Een echte Amsterdammer maakt weleens een grap die een beetje cru kan overkomen, maar het blijft humor. Stap maar eens een kroeg in de Jordaan binnen. Je krijgt er geregeld opmerkingen of antwoorden die je op het verkeerde been zetten, en dat vindt lang niet iedereen leuk. Die Mokumers snappen dat zelf trouwens ook wel. Maar je vindt er geen misplaatste dikdoenerij. Tenzij die kroeg net ontdekt is door een horde nep-Amsterdammers natuurlijk.

Volg ons op social
   
Over de auteur

Dick van der Meer

Twitter

Als journalist bij de Haagsche Courant heeft Dick van der Meer 25 jaar de stad Den Haag en ommelanden verkend. Het organiseren van journalistiek werk en het operen in een complexe nieuwsomgeving zijn hem als lid van de hoofdredactie van de HC en later van het AD zeer vertrouwd geworden. Hij is iemand die zelf graag schrijft, maar ook ervoor zorgt dat de journalistieke en organisatorische processen goed lopen. Op basis van verwondering en het stellen van de juiste vragen wil hij bovendien de creativiteit in anderen en in zichzelf opwekken.